Groeiende onrust in Europa

In heel Europa zijn broeinesten van onrust en zo nu en dan komt het tot een ontlading in grote demonstraties. Omstreden politieke partijen met nog meer omstreden politieke ideeŽn, zoals die van mevrouw Le Pen in Frankrijk of die van Vladimir Poetin in Rusland. Overal wordt ontbrekend leiderschap gezien. Men heeft geen heldere politieke visie, die mensen helpt om onbevreesd naar de toekomst te kijken. Vooral Rusland valt steeds meer op!

De laatste weken hielden de berichten maar aan: grote demonstraties in heel veel steden in Rusland. Arrestaties van oppositieleiders, gevangenisstraffen zonder rechtvaardig proces en bedreiging en intimidaties zijn niet van de lucht in Rusland. Dat alles wijst er duidelijk op dat de macht van Vladimir Poetin zeker niet door de hele bevolking wordt gedeeld en dat de weerstand tegen zijn regime snel toeneemt.

Onrust in Rusland
De speerpunten van de demonstraties, aangevoerd door de inmiddels veroordeelde oppositieleider Alexej Navalny, richten zich op de onvoorstelbaar grote corruptie bij heel de overheid en het regime van Poetin. De laatste tijd heeft een onderzoeksjournalist in Rusland aan het publiek getoond hoe onbeschaamd politieke leiders het volk bestelen om zelf te baden in weelde. De belangrijkste man in beeld is nu premier Dmitry Medvedev. Hij bezit een aantal paleizen, grote grondgebieden en leeft een ongekend luxe leven, terwijl de armoede onder de bevolking maar blijft groeien.

Alle pijlen van Poetins politiemacht richtten zich de laatste tijd op oppositieleider Navalny, die zich kandidaat wil stellen voor het presidentschap. Hij wordt dan dus de politieke tegenstander van Poetin bij de komende verkiezingen. Dat wil Poetin voorkomen door hem nu te laten oppakken voor een zogenaamde verboden demonstratie, zoals onlangs gebeurde. Dit is een gevaarlijke ontwikkeling in dit grote buurland van Europa!

Een revolutie in Rusland behoort tot de mogelijkheden en daar heeft Poetin al steeds rekening mee gehouden. Hij heeft een grote militaire eenheid, speciaal bestemd om ingezet te worden tegen ordeverstoringen in de grote steden, onder zijn persoonlijke bevel gebracht. Hij heeft dit politiek in eigen land verkocht onder de vlag van 'strijd tegen het terrorisme en de georganiseerde misdaad.' Hij is de commandant geworden van bijna tweehonderdduizend(!) elitetroepen van zijn nationale garde. Daarnaast heeft hij de ordedienst van het Ministerie van Binnenlandse Zaken onder direct commando gebracht van zijn persoonlijke vriend en vertrouweling Viktor Zolotov.

Poetins politiestaat
Binnen de eigen partij van Poetin is al langere tijd onrust en wrevel over de koers van het Kremlin. Deze nieuwe nationale garde van Poetin is een waarschuwing aan alle ontevreden politici in kabinet en parlement. Want buiten deze 'democratische' instellingen kan Poetin nu geheel eigenmachtig optreden zodra er in het land opstanden en rellen ontstaan. Deze nationale garde kan zich naar hartenlust bewapenen en optreden waar men dat nodig vindt. Alles ondercommando van Poetin, die bij de komende verkiezingen met politieke tegenstanders te maken gaat krijgen. Een ervan, bovengenoemde Navalny, heeft hij al laten opsluiten onder valse voorwendselen en een schijnproces. Ook rechters lijken aan de duistere praktijken van Poetin in eigen land mee te werken. Zo groeit de ontwikkeling naar een Russische politiestaat. Buiten eigen land organiseert Poetin onrust door militaire speldenprikken uit te delen door middel van overvliegende militaire vliegtuigen over NAVO-gebieden, onderzeeschepen in territoriale wateren te laten varen zoals steeds rond ScandinaviŽ en militaire oefeningen te houden aan de grenzen van Europa.

Afbrekende bescherming
Europa kon altijd verzekerd zijn van de Amerikaanse militaire paraplu tegenover een vijandige Sovjet Unie van destijds. Maar na de ineenstorting van het communisme en van de Sovjet Unie zijn steeds meer Amerikaanse eenheden uit Europa verdwenen. De militaire focus van Amerika werd verlegd naar de brandhaarden van het Midden-Oosten, vooral na de oorlog in Irak. Maar ook het Verre Oosten en ontwikkelingen rond de Zuid-Chinese Zee vragen om Amerikaanse militaire aanwezigheid.

Met de komst van Donald Trump als Amerikaanse president is het er voor Europa niet beter op geworden. Integendeel! Ook Trump deelt speldenprikken uit naar Europa en ziet ons werelddeel liever verdeeld zoals het vroeger was dan verenigd zoals het nu - met alle krakkemikkigheid van dien, dat wel(!) - is geworden. In zijn ogen wordt het economisch belang van Amerika beter gediend als Europa geen economische vuist meer kan maken richting Amerika. Daarom worden handelsakkoorden in de maak steeds verder gefrustreerd ten gunste van Amerika zelf. Politieke stromingen in Europa, zoals het populisme van Wilders in ons land en dat van Le Pen in Frankrijk dragen aan die gevaarlijke ontwikkelingen sterk bij. Ook in Duitsland komt een dergelijke stroming op, waarvan de politieke kracht echter nog wel moet blijken bij de verkiezingen dit jaar.

Merkel en Trump
Angela Merkel, de enige stabiele factor in Europa, moet met lood in haarschoenen naar Amerika zijn afgereisd voor haar eerste bezoek aan de nieuwe Amerikaanse president. Moedig als ze is heeft ze rechtstreeks met hem van gedachten gewisseld in Washington. Aan het einde van het gesprek heeft Trump een onfatsoenlijk gebaar gemaakt door Duitsland een rekening voor te houden van achterstallige betalingen sinds de regering van destijds van Gerhard SchrŲder. Die denkbeeldige rekening zou gaan om een bedrag van 346 miljard euro, die Duitsland moet betalen aan NAVO en VS. Dit zou met een klap de sterke Duitse economie kapot maken en heel Europa in een economisch gat storten dat te vergelijken is met de financiele ineenstorting van 1929. Maardaar heeft Donald Trump geen boodschap aan. Zijn logica spreekt erg tot de verbeelding van delen van zijn eigen achterban en gonst na in Europese populistische kringen.

Angela Merkel toonde zich echter, zoals altijd, een staatsvrouw van formaat door aan dit alles voorbij te gaan. Maar dit breekijzer van Trump, om de Atlantische eenheid en de Europese Unie - en daarmee onze politieke vrijheid - af te breken, is nog lang niet uitgewerkt.

Brexit
In dit licht is de uittreding van Groot-BrittanniŽ uit de Europese Unie een politiek drama van formaat. Dit zal enorm bijdragen aan de verdere verzwakking van Europa. Niet alleen de militaire paraplu van Amerika, maar ook een terugtredend Engeland speelt alleen Poetin verder in de kaart. Hij kan rustig met de armen over elkaar blijven zitten en kijken hoe Europa zichzelf politiek te gronde richt. Er volgen nu hele lange onderhandelingen met Groot-BrittanniŽ, vooral over de financiŽle gevolgen van de uittreding. Men uit vriendelijke woorden jegens elkaar, maar de onderhandelingen zullen keihard zijn. De lijn voor de EU is uitgestippeld door, hoe kan het anders, Angela Merkel.

Bij alle ontwikkelingen, ook rond Turkije, groeit de onrust in heel Europa. Christenen weten echter van betere tijden: het Koninkrijk komt. En daar zucht de wereld naar. Maar die zal verkeerd kiezen voor een sterke man: de Antichrist, die zijn weg gebaand ziet in dit wankele en onrustige Europa.

Toegevoegd: 15 april 2017
Bron: Het zoeklicht nr.8, 93e jaargang.
Voor een abonnement op Het Zoeklicht, klik hier.


blog comments powered by Disqus


Print deze pagina
Terug